Φλωρίδης: «Ως το 2030 η Ελλάδα θα βρίσκεται στις 5 πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης»

«Φιλοδοξούμε βάσιμα έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης» τονίζει ο Γιώργος

Φλωρίδης: «Ως το 2030 η Ελλάδα θα βρίσκεται στις 5 πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης»

Ο υπουργός Δικαιοσύνης μιλά για την έλλειψη προγραμματικού λόγου στην ΕΛΑΣ, την κολλημένη βελόνα του ΠΑΣΟΚ και το ενδεχόμενο βουλευτικής υποψηφιότητάς στην Α’ Θεσσαλονίκης

«Φιλοδοξούμε βάσιμα έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης» τονίζει ο Γιώργος Φλωρίδης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, σε συνέντευξή του στη «ΜτΚ», αναφέρει ότι ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης στις πολιτικές δίκες έχει πλέον περιοριστεί από τις 774 ημέρες στις 357, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2026 έπεσε στις 309 ημέρες.


Για την τρομοκρατία και την καταδίκη χωρίς αστερίσκους από τα πολιτικά κόμματα απαντά ότι «η ευθύνη του δημοκρατικού πολιτικού και κομματικού συστήματος είναι να πει όχι, οριστικά στον πολιτικό λόγο, που θέλει τον πολιτικό αντίπαλο «δολοφόνο και εγκληματία» διότι εκεί ακριβώς φυτρώνει και ξεπετάγεται το δολοφονικό χέρι της τρομοκρατίας, που υποδυόμενο τον δήθεν τιμωρό, αφαιρεί αθώες ζωές».

Για τις θέσεις της ΕΛΑΣ επισημαίνει ότι βλέπει να υπάρχουν «σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας και προγραμματικού λόγου», ενώ για τη βελόνα του ΠΑΣΟΚ θυμίζει μία φράση του Κώστα Σημίτη.
Προαναγγέλλει νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον εκσυγχρονισμό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στις πολυκατοικίες και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, με κατάτμηση μεγάλων κατοικιών, αλλά και αλλαγές των όρων διαχείρισης των πολυκατοικιών, καθώς και την έναρξη λειτουργίας των υπηρεσιών του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις νέες εγκαταστάσεις στο χώρο του λιμανιού τον Ιανουάριο του 2027.

Τέλος, για πρώτη φορά αφήνει ανοιχτό το σενάριο να είναι υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης, λέγοντας ότι «αυτές οι εκλογές είναι από τις κρισιμότερες για την πολιτική σταθερότητα και την συνέχεια της προόδου στην χώρα. Όταν έρθει η ώρα, θα σταθμίσω την τελική μου απόφαση».

Κύριε Φλωρίδη, την Πέμπτη γνωστοποιήθηκε η απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με την οποία απαλλάσσονται οι 9 από τους 13 βουλευτές της ΝΔ για τους οποίους είχε αρθεί η ασυλία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι 3 διώκονται για πλημμέλημα και για έναν μένει να προσδιοριστεί το αδίκημα. Ποιο είναι το πολιτικό σας σχόλιο;

Η κυβέρνηση πλήρωσε δυσανάλογο πολιτικό κόστος στην υπόθεση αυτή εξαιτίας της άγριας πολιτικής εκμετάλλευσης που επιχειρήθηκε από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Μεγάλο πολιτικό και προσωπικό κόστος, πλήρωσαν πολύ άδικα, όπως προκύπτει από την τελευταία εξέλιξη, υπουργοί της κυβέρνησης που έχασαν τη θέση τους και βουλευτές που υπέστησαν ανοίκειες επιθέσεις. Μένει τώρα να δούμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης για τους τέσσερις βουλευτές που παραπέμπονται. Έχουμε πλήρη σεβασμό στη Δικαιοσύνη.

Σας ανησυχούν οι πρόσφατες επιθέσεις με γκαζάκια σε σπίτια στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη; Υπάρχει έδαφος για αναζωπύρωση της τρομοκρατίας στη χώρα μας;

Κάθε δολοφονία συμπολίτη μας, όπως της τραγικής Βάγιας Νέστορα στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα κάθε απόπειρα δολοφονικής επίθεσης προκαλεί ένα πρώτο αίσθημα κοινωνικής ανησυχίας και φόβου. Ταυτόχρονα όμως και αυτό είναι το ενθαρρυντικό σήμερα, δημιουργεί κύμα απέχθειας και καταδίκης από την συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας και βάζει την πολιτεία μπροστά στο αυτονόητο καθήκον να οδηγήσει τους δράστες ενώπιον της δικαιοσύνης, όπως και άμεσα το έπραξε.
Η τρομοκρατία σήμερα είναι εκτός κοινωνίας και η απόπειρα κάποιων νέων ή παλιών αμετανόητων δολοφόνων να την ανασυστήσουν ως «πολιτικό» φαινόμενο είναι καταδικασμένη ν’ αποτύχει. Αυτό δεν σημαίνει, ότι η πολιτεία και οι διωκτικές αρχές θα πρέπει να εφησυχάζουν και ότι η κοινωνία θα ξεχάσει τον αιματοβαμμένο μεταπολιτευτικό ρόλο της τρομοκρατίας, με τόσες αδικοχαμένες ζωές για ένα ιδεοληπτικό τίποτα.

Πώς κρίνετε την αναζωπύρωση της έρευνας για τους τρεις θανάτους στον εμπρησμό της Μarfin;

Η ανεξιχνίαστη υπόθεση της Murfin, με τον θάνατο από ασφυξία τριών συμπολιτών μας συμπεριλαμβανομένης μίας εγκύου, δεν ήταν απλά ένα τραγικό γεγονός. Ήταν μία ανοιχτή πληγή έντονα χαραγμένη στην συλλογική μνήμη της κοινωνίας μας και ταυτόχρονα ένα στίγμα για την σύγχρονη ελληνική δημοκρατία. Έτσι η αναζωπύρωση της έρευνας ύστερα από τη μακροχρόνια και συστηματική δουλειά των ελληνικών διωκτικών αρχών υπό την εποπτεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, η οποία οδήγησε σε συλλήψεις υπόπτων που οδηγούνται ενώπιον του νόμου, ήταν χρέος της πολιτείας. Η συνέχεια ανήκει στην ελληνική δικαιοσύνη και μόνο, της οποίας οι αποφάσεις θα κρίνουν τον βαθμό λύτρωσης της κοινωνίας, αλλά και δικαίωσης της μνήμης των νεκρών.

Βλέπετε να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας που δεν στέκονται τόσο καθαρά απέναντι στην τρομοκρατία και δεν καταδικάζουν χωρίς αστερίσκους τα περιστατικά βίας στη δημόσια ζωή;

Καταρχήν βλέπω την ανάγκη να συμφωνήσει εμπράκτως, το πολιτικό και κομματικό σύστημα, στην αδιαπραγμάτευτη θέση ότι η τρομοκρατία αποτελεί ευθεία βολή κατά της Δημοκρατίας. Ο ελληνικός λαός πλέον, συμμερίζεται απόλυτα αυτή τη θέση. Μην ξεχνάμε ότι στην πρώιμη μεταπολίτευση δεν ήταν ακριβώς έτσι τα πράγματα. Βγαίναμε από τη χούντα, υπήρχαν πολιτικές συγκρούσεις και απόθεμα έντασης, σήμερα όμως αποτελεί μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση η λαϊκή απομόνωση και καταδίκη της τρομοκρατίας.
Όμως, πάντα θα υπάρχουν και θα καιροφυλαχτούν για να βγουν στο προσκήνιο τρομοκρατικές δολοφονικές αντιλήψεις και πρακτικές. Τι περιμένουν και τι αξιοποιούν αυτές, ανέκαθεν; Το σινιάλο της πολιτικής τοξικότητας. Εδώ είναι η ευθύνη του δημοκρατικού πολιτικού και κομματικού συστήματος. Να πει όχι, οριστικά στον πολιτικό λόγο, που θέλει τον πολιτικό αντίπαλο «δολοφόνο και εγκληματία» διότι εκεί ακριβώς φυτρώνει και ξεπετάγεται το δολοφονικό χέρι της τρομοκρατίας, που υποδυόμενο τον δήθεν τιμωρό, αφαιρεί αθώες ζωές.

Αυτήν την περίοδο είχαμε την αποκάλυψη των πρώτων θέσεων και πρωτοβουλιών της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Πώς τις σχολιάζατε;

Είδα ένα πλαίσιο στρατηγικών αξόνων, που προσπαθεί να διατυπώσει ο κ. Τσίπρας με τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια και το Κοινωνικό Κράτος. Ξέρετε όμως, ο κ. Τσίπρας κουβαλάει ένα διπλό βάρος: Την πρόσφατη δική του πράξη αλλά ταυτόχρονα και το παρωχημένο λόγο της Κεντροαριστεράς, που υποχωρεί παντού στην Ευρώπη.
Για να είμαι πιο συγκεκριμένος: Πώς να μιλήσεις για Δημοκρατία, όταν έχεις προσπαθήσει να βάλεις φυλακή όλους τους πολιτικούς σου αντιπάλους με την Novartis; Αυτό ξέρετε αποτελεί αρνητικό παράδειγμα απόπειρας εφαρμογής σταλινικού μοντέλου εξουσίας σε δυτική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Πώς να μιλήσεις για Δικαιοσύνη και Διαφάνεια, όταν έχεις συγκροτήσει παραυπουργείο δικαιοσύνης και έχεις νομοθετήσει ποινικούς κώδικες με ειδικές στοχεύσεις, ανατρέποντας τις ημερομηνίες των εκλογών;
Και εκεί που περιμένεις κάτι καινούριο προγραμματικά από την Κεντροαριστερά, να πλαισιώσει δηλαδή τις εξαγγελίες της για το Κοινωνικό Κράτος με θέσεις για την παραγωγή και τη δημιουργία πλούτου, που κάνουν ένα νέο Κοινωνικό Κράτος βιώσιμο και αποδοτικό, ξαναβλέπεις πλήρη αφωνία. Με δυο λόγια, για την ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα, βλέπω σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας και προγραμματικού λόγου.

Πολιτικά πολλοί λένε ότι η ΕΛΑΣ θα ζορίσει το ΠΑΣΟΚ και θα το ξεπεράσει εκλογικά. Συμφωνείτε; Και με την ευκαιρία: Γιατί η βελόνα του ΠΑΣΟΚ δεν κουνιέται προς τα επάνω;

Αυτό λοιπόν που φαίνεται, για να συνεχίσω στα προηγούμενα, είναι ότι η ΕΛΑΣ υπερτερεί, ως τώρα τουλάχιστον, του ΠΑΣΟΚ στον ανταγωνισμό για έναν ρηχό αντιμητσοτακικό λόγο. Εκεί ο κ. Τσίπρας είναι πιο αυθεντικός εισπράττοντας και τα σημερινά δημοσκοπικά οφέλη. Τώρα, γιατί δεν κουνιέται η βελόνα του ΠΑΣΟΚ: Νομίζω ότι η φράση του Κ. Σημίτη στις τελευταίες εκλογές του ΠΑΣΟΚ, για να γίνει ξανά ένα μεγάλο εναλλακτικό κυβερνητικό κόμμα, ήταν μία προφητική παρακαταθήκη: «Για το ΠΑΣΟΚ είναι μία ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες…».

Για το διαφαινόμενο κόμμα Σαμαρά, έχετε γνώμη; Πώς βλέπετε το ενδεχόμενο εκλογικής καθόδου του πρώην πρωθυπουργού να επηρεάζει τον στόχο της ΝΔ για αυτοδυναμία;

Δεν μ’ αρέσει να μιλάω για κάτι, που ακόμη δεν υπάρχει. Γιατί; Διότι ειδικά τα κόμματα, που βρίσκονται στο στάδιο της φημολογίας, υπερτιμώνται πολιτικά και φουσκώνουν. Αντίθετα, όταν γίνονται πραγματικότητα, συνήθως προσγειώνονται σ’ αυτήν. Αυτή η πολιτική διαπίστωση ισχύει πολύ περισσότερο για τα κόμματα συγκυρίας ή μίας εκλογικής χρήσεως και λιγότερο βέβαια για κόμματα, που καλύπτουν μια βαθύτερη και πραγματική ανάγκη.

Πάμε στα του υπουργείου σας. Είστε ικανοποιημένος με την επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης που έχει επιτευχθεί επί των ημερών σας;

Ο Δικαστικός Χάρτης έχει φέρει ήδη και συνεχίζει να φέρνει σημαντικά αποτελέσματα στην επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων μαζί με τις πολλές αλλαγές, που εξελίσσονται στον χώρο της δικαιοσύνης, όπως οι νέες δικονομίες σε ποινική, πολιτική και διοικητική δίκη, η ευρεία ψηφιοποίηση, η ανανέωση κτιρίων, η μεταφορά ύλης σε δικηγόρους και συμβολαιογράφους.
Σήμερα, δύο χρόνια σχεδόν μετά τον Δικαστικό Χάρτη, ο μέσος χρόνος έκδοσης πρωτόδικης απόφασης στις πολιτικές δίκες, έχει πλέον περιοριστεί από τις 774 ημέρες στις 357, ενώ το πρώτο τρίμηνο του 2026 έπεσε ακόμα περισσότερο, στις 309 ημέρες. Την ίδια στιγμή, τα δικαστήρια εκκαθαρίζουν πλέον περισσότερες υποθέσεις από όσες εισάγονται. Αυτό δείχνει ότι μία δύσκολη μεταρρύθμιση αρχίζει να αποδίδει μετρήσιμα αποτελέσματα.
Οι πρωτόδικες αποφάσεις στην Ελλάδα εκδίδονται στον ίδιο μέσο όρο του χρόνου των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο στόχος αυτός ήταν για το 2027, αλλά ήδη τον έχουμε πετύχει. Φιλοδοξούμε βάσιμα, έως το 2030 η Ελλάδα να βρίσκεται στις πέντε πρώτες χώρες της Ευρώπης ως προς την ταχύτητα απονομής της Δικαιοσύνης.

Το υπουργείο προωθεί νομοθετικές ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στις πολυκατοικίες και την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας. Ποιο θα είναι το πνεύμα του νομοσχεδίου που προωθείται;

Η πρωτοβουλία αυτή του υπουργείου Δικαιοσύνης σηματοδοτεί την πολιτική βούληση της κυβέρνησης σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και τις οργανώσεις ιδιοκτητών ακινήτων στη χώρα, να προχωρήσει σε μία ριζική αναμόρφωση της συνιδιοκτησίας στην Ελλάδα, που διέπεται από μία απαρχαιομένη νομοθεσία εκατό χρόνων (ν.3741/1929), προσαρμόζοντάς την στις σύγχρονες κοινωνικές, τεχνολογικές και οικονομικές συνθήκες.
Σκοπός της πολυεπίπεδης αυτής παρέμβασης είναι η απελευθέρωση της ακίνητης περιουσίας από κάθε λογής φραγμούς και εμπόδια ώστε να καταστεί εκμεταλλεύσιμη και αξιοποιήσιμη. Αυτό θα βοηθήσει τον ιδιοκτήτη, τον κάτοικο των πόλης, αλλά και την ίδια την εθνική οικονομία και κοινωνία στο μέγα ζήτημα της στέγασης και κατ’ επέκταση στο καυτό θέμα της ακρίβειας, που αυτό επιφέρει στα ελληνικά νοικοκυριά.
Ξεχωριστού ενδιαφέροντος μέτρα που θα συμπεριλάβει το νέο νομοσχέδιο για την συνιδιοκτησία, είναι η κατάτμηση μεγάλων κατοικιών, που θ’ αυξήσουν την προσφορά της ελλείπουσας στέγασης στα αστικά κέντρα αλλά και οι αλλαγές των όρων διαχείρισης των πολυκατοικιών, που είναι απαραίτητοι για την απρόσκοπτη και αρμονική συγκατοίκηση των ενοίκων.

Ένα καλό νέο για τη Θεσσαλονίκη θα είναι η λειτουργία του νέου Εφετείου στο Λιμάνι. Πού βρισκόμαστε και πότε να περιμένουμε ότι θα ξεκινήσει;

Όντως η μεταφορά του Εφετείου Θεσσαλονίκης στο Λιμάνι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα υποδομής για τη δικαιοσύνη στην πόλη, καθώς θα επιτρέψει την πλήρη ανακαίνιση του υπάρχοντος Δικαστικού Μεγάρου.
Ήδη έχει υπογραφεί η σύμβαση μεταξύ του υπουργείου Δικαιοσύνης και της ΟΛΘ Α.Ε. για τη μακροχρόνια παραχώρηση κτιριακών εγκαταστάσεων συνολικού εμβαδού περίπου 9.000 τ.μ. Οι εργασίες διαμόρφωσης του κτιρίου στο Λιμάνι βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Το κτίριο θα είναι υπερσύγχρονο και θα στεγάσει το Εφετείο και την Εισαγγελία Εφετών Θεσσαλονίκης. Παράλληλα με τις κτιριακές εργασίες, εκπονείται κυκλοφοριακή μελέτη για τη διαχείριση της αυξημένης κίνησης που αναμένεται στην περιοχή του Λιμανιού λόγω της λειτουργίας των δικαστικών υπηρεσιών.
Η έναρξη λειτουργίας των υπηρεσιών του Εφετείου στις νέες εγκαταστάσεις έχει οριστεί για τον Ιανουάριο του 2027. Οι εργασίες μεταστέγασης αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός του 2026, ώστε να ακολουθήσει η μεταφορά του εξοπλισμού και των αρχείων, με στόχο το νέο δικαστικό έτος του 2027 να βρει το Εφετείο στη νέα του έδρα.
Η μεταφορά στο Λιμάνι είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ξεκινήσει το μεγάλο έργο της ριζικής ανακαίνισης και ενεργειακής αναβάθμισης του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά χωροταξικά και λειτουργικά προβλήματα εδώ και δεκαετίες.

Και μία προσωπική ερώτηση για το τέλος: Τα σενάρια ότι θα είστε υποψήφιος με τη ΝΔ στην Α’ Θεσσαλονίκης δεν έχουν σταματήσει. Εξακολουθείτε να το απορρίπτετε; Ακόμα και αν σας το ζητήσει ο πρωθυπουργός;

Έχω πει σε ανύποπτο χρόνο ότι πρόθεσή μου είναι μην κατέβω υποψήφιος στις εκλογές του 2027. Ταυτόχρονα, δεν μπορεί ν’ αγνοηθεί, ότι αυτές οι εκλογές είναι από τις κρισιμότερες για την πολιτική σταθερότητα και την συνέχεια της προόδου στη χώρα. Όταν έρθει η ώρα, θα σταθμίσω την τελική μου απόφαση.

Πηγή: emakedonia

Eνόψει εκλογών: Μετά από 10 χρόνια καταργούνται οι περικοπές του «νόμου Κατρούγκαλου» στις συντάξεις χηρείας 

Κατατέθηκαν στη Βουλή οι νομοθετικές διατάξεις που προβλέπουν την κατάργηση των περικοπών στις συντάξεις χηρείας μετά την παρέλευση της τριετίας, για τους

 Σδούκου: «Ο Τσίπρας ήταν ένας αποτυχημένος πρωθυπουργός και δεν πείθει» 

Για τη σημασία της αξιοπιστίας του κυβερνητικού έργου, την ανάγκη ολοκλήρωσης των μεταρρυθμίσεων και τη μη βελτίωση της καθημερινότητας ως βασικό κριτήριο

«Μυαλό δεν βάζεις» – Άγριο ξέσπασμα Νίκου Πλακιά στη δίκη για τα Τέμπη

Συνεχίζεται η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών στο κτίριο της Γαιόπολις, στη Λάρισα, με τις εντάσεις να συνεχίζονται κατά διαστήματα.

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Πώς θα ήταν σήμερα αν ζούσε; – Η εικόνα στα 92 μέσω AI

Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργήθηκαν εικόνες που επιχειρούν να αποτυπώσουν πώς ενδεχομένως θα είχε αλλάξει η εμφάνισή της με το πέρασμα των

Αλίκη Βουγιουκλάκη: Πώς θα ήταν σήμερα αν ζούσε; – Η εικόνα στα 92 μέσω AI

Με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργήθηκαν εικόνες που επιχειρούν να αποτυπώσουν πώς ενδεχομένως θα είχε αλλάξει η εμφάνισή της με το πέρασμα των