
Σε μια εποχή που το κυνήγι της προβολής και των “likes” φαίνεται να μην έχει όρια, μια νέα και εξαιρετικά ριψοκίνδυνη τάση κάνει την εμφάνισή της στα social media, προκαλώντας την έντονη αντίδραση ειδικών και φιλοζωικών οργανώσεων. Χρήστες του διαδικτύου, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν περιεχόμενο που θα «σπάσει» τα κοντέρ της τηλεθέασης, δεν διστάζουν να έρθουν σε απόσταση αναπνοής από άγρ…
Σε μια εποχή που το κυνήγι της προβολής και των “likes” φαίνεται να μην έχει όρια, μια νέα και εξαιρετικά ριψοκίνδυνη τάση κάνει την εμφάνισή της στα social media, προκαλώντας την έντονη αντίδραση ειδικών και φιλοζωικών οργανώσεων. Χρήστες του διαδικτύου, στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν περιεχόμενο που θα «σπάσει» τα κοντέρ της τηλεθέασης, δεν διστάζουν να έρθουν σε απόσταση αναπνοής από άγρια ζώα, αγνοώντας τους θανάσιμους κινδύνους. Το τελευταίο περιστατικό που αναστάτωσε το Instagram αφορά έναν χρήστη που επέλεξε για «παρτενέρ» στην ανάρτησή του μια αληθινή αρκούδα.
Το βίντεο που δημοσίευσε ο λογαριασμός @nikols_dan έγινε γρήγορα viral, συγκεντρώνοντας χιλιάδες προβολές και σχόλια μέσα σε ελάχιστες ώρες. Με μια δόση ειρωνείας και απόλυτης χαλαρότητας, η λεζάντα που συνόδευε το οπτικό υλικό έγραφε: «Τίποτα το ασυνήθιστο, μόνο εγώ και μια αρκούδα». Στα πλάνα, η κοπέλα εμφανίζεται να αλληλεπιδρά με το επιβλητικό θηλαστικό σαν να επρόκειτο για ένα κατοικίδιο ζώο, προκαλώντας ένα μείγμα θαυμασμού και οργής στους ακολούθους της.
Η στάση της κοπέλας στο βίντεο αποτελεί το ιδανικό παράδειγμα της νέας γενιάς δημιουργών περιεχομένου που αντιμετωπίζουν το περιβάλλον ως ένα απέραντο κινηματογραφικό πλατό. Η επιλογή της να χαϊδεύει ή να ταΐζει το άγριο ζώο μπροστά στην κάμερα δεν είναι απλώς μια προσωπική ριψοκίνδυνη πράξη, αλλά μια κίνηση που κανονικοποιεί την επαφή με θηρευτές. Οι ειδικοί συμπεριφοριστές ζώων τονίζουν ότι τέτοιου είδους αλληλεπιδράσεις στέλνουν το λανθασμένο μήνυμα στους θεατές: ότι οι αρκούδες μπορούν να «εξημερωθούν» ή ότι η προσέγγισή τους είναι μια ασφαλής δραστηριότητα αναψυχής.
Η οργή πολλών χρηστών στα σχόλια επικεντρώνεται στο γεγονός ότι τέτοια βίντεο συχνά οδηγούν σε «φαινόμενα μιμητισμού». Όταν μια κοπέλα εμφανίζεται να κυριαρχεί στον φόβο της απέναντι σε ένα θηρίο 300 κιλών, δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας σε άλλους επίδοξους influencers που ίσως προσπαθήσουν να κάνουν το ίδιο σε μη ελεγχόμενες συνθήκες. «Είναι θέμα τύχης και όχι θάρρους», αναφέρει ένας από τους επικριτές της ανάρτησης, υπογραμμίζοντας ότι η φύση δεν υπακούει στους κανόνες του Instagram και δεν γνωρίζει από “community guidelines”.
Πέρα από τον προφανή κίνδυνο για τη ζωή της πρωταγωνίστριας, τίθεται και ένα σοβαρό ηθικό ζήτημα σχετικά με τη διαχείριση των άγριων ζώων. Πολλές φορές, αυτά τα ζώα που χρησιμοποιούνται για viral βίντεο προέρχονται από περιβάλλοντα αιχμαλωσίας, έχοντας υποστεί εκπαίδευση που καταστέλλει τα ένστικτά τους για χάρη της ψυχαγωγίας. Η κοπέλα, αν και μπορεί να θεωρεί ότι τιμά το μεγαλείο του ζώου, άθελά της συμμετέχει σε μια βιομηχανία που το υποβιβάζει σε «εργαλείο» για την αύξηση των followers.
Η περίπτωση του βίντεο που δημοσίευσε ο λογαριασμός @nikols_dan (με πρωταγωνίστρια τη νεαρή κοπέλα) ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα όρια της δημιουργικότητας. Όσο ο αλγόριθμος επιβραβεύει το ακραίο και το παράλογο, τόσο θα βλέπουμε ανθρώπους να εκθέτουν τον εαυτό τους σε κινδύνους που ξεπερνούν τη λογική. Η αρκούδα, σύμβολο δύναμης και άγριας ελευθερίας, καταλήγει να είναι ένα ακόμα «prop» σε μια ψηφιακή σκηνή, περιμένοντας την επόμενη λήψη, ενώ το κοινό παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, περιμένοντας –ίσως ασυνείδητα– τη στιγμή που η φύση θα διεκδικήσει ξανά τον ρόλο της.
Διαβάστε επίσης
Αυτή η ανάγκη για την «απόλυτη λήψη» αποκαλύπτει μια βαθύτερη κρίση στη σχέση μας με την πραγματικότητα, όπου η εμπειρία δεν έχει πλέον αξία αν δεν καταγραφεί και δεν επικροτηθεί από ένα αόρατο κοινό. Η κοπέλα στο βίντεο, παγιδευμένη στην ανάγκη να προσφέρει κάτι ολοένα και πιο συγκλονιστικό, μετατρέπεται από θεατή της φύσης σε εισβολέα, εξαναγκάζοντας το άγριο ένστικτο να υποταχθεί στην αισθητική ενός φίλτρου. Το πρόβλημα, όμως, δεν σταματά στην οθόνη του κινητού της· επεκτείνεται σε κάθε χρήστη που κάνει «scroll», καταναλώνοντας τον κίνδυνο ως θέαμα και τροφοδοτώντας έναν φαύλο κύκλο που απαιτεί όλο και περισσότερη αδρεναλίνη για να προκαλέσει συγκίνηση. Όσο η κοινωνία των social media συνεχίζει να αποθεώνει τέτοιες πρακτικές, το ερώτημα δεν είναι πλέον το «γιατί» συμβαίνουν, αλλά το πόσο υψηλό θα είναι το τίμημα όταν η εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στο ανθρώπινο εγώ και την αδάμαστη φύση τελικά καταρρεύσει μπροστά στα μάτια χιλιάδων live θεατών.
Δείτε και αυτά


