Σε μια εποχή όπου οι αξίες και οι παραδόσεις δοκιμάζονται καθημερινά από τη σκληρή πραγματικότητα της παραβατικότητας, μια είδηση από την καρδιά του Κορυδαλλού έρχεται να ταράξει τα νερά της εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ένας χώρος που παραδοσιακά αποτελεί καταφύγιο ελπίδας και πνευματικής ανάτασης για τους πιστούς, αναγκάστηκε να υποκύψει στους κανόνες της σύγχρον…
Σε μια εποχή όπου οι αξίες και οι παραδόσεις δοκιμάζονται καθημερινά από τη σκληρή πραγματικότητα της παραβατικότητας, μια είδηση από την καρδιά του Κορυδαλλού έρχεται να ταράξει τα νερά της εκκλησιαστικής και κοινωνικής ζωής. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ένας χώρος που παραδοσιακά αποτελεί καταφύγιο ελπίδας και πνευματικής ανάτασης για τους πιστούς, αναγκάστηκε να υποκύψει στους κανόνες της σύγχρονης «ασφάλειας» με έναν τρόπο που προκαλεί θλίψη και προβληματισμό. Η απόφαση του ιερέα της ενορίας να εγκαταστήσει βαριά, μεταλλικά ρολά στην είσοδο της εκκλησίας –παρόμοια με εκείνα των εμπορικών καταστημάτων– δεν ήταν μια κίνηση επίδειξης ή εκμοντερνισμού, αλλά μια κραυγή απόγνωσης απέναντι σε ένα κύμα ληστειών που δεν σεβάστηκε ούτε την ιερότητα του χώρου ούτε τα κειμήλια της πίστης.
Το χρονικό της βεβήλωσης και η αποτυχία των παραδοσιακών μέσων
Όλα ξεκίνησαν από μια σειρά διαρρήξεων που άφησαν βαθιά σημάδια στην ενορία. Το πιο σοβαρό περιστατικό, που αποτέλεσε και την «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», σημειώθηκε τον περασμένο Μάρτιο. Οι δράστες, επιδεικνύοντας πρωτοφανή θρασύτητα και επαγγελματισμό στο έγκλημα, δεν πτοήθηκαν από το γεγονός ότι ο ναός διέθετε σύγχρονο σύστημα συναγερμού. Με τη χρήση τροχού, κατάφεραν να κόψουν την εξωτερική πόρτα και στη συνέχεια να παραβιάσουν την προστατευτική σιδεριά, αποκτώντας πρόσβαση στο εσωτερικό του ναού την ώρα που η γειτονιά κοιμόταν.
Η εικόνα που αντίκρισε ο ιερέας και οι επίτροποι το επόμενο πρωί ήταν αποκαρδιωτική. Οι ληστές δεν περιορίστηκαν σε υλικές ζημιές, αλλά προχώρησαν σε μια πράξη που για τους πιστούς ισοδυναμεί με ύβρη, αφαίρεσαν τα χρυσαφικά και τα τάματα που κοσμούσαν την εικόνα της Παναγίας. Αυτά τα αντικείμενα, πέρα από την υλική τους αξία, κουβαλούσαν πάνω τους τις προσευχές, τις ελπίδες και τις ευχαριστίες των ανθρώπων που βρήκαν παρηγοριά στη θρησκεία. Η απώλειά τους σήμανε την έναρξη μιας νέας, σκληρής εποχής για τον Άγιο Γεώργιο, όπου η προσευχή έπρεπε πλέον να συνοδεύεται από «θωράκιση».
Δείτε και αυτά