Ο χρόνος σταμάτησε στα Τρίκαλα τα ξημερώματα της 26ης Ιανουαρίου 2026. Η εκκωφαντική έκρηξη που ισοπέδωσε το εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν κατέστρεψε μόνο τοίχους και μηχανήματα, αλλά έκοψε το νήμα της ζωής πέντε γυναικών, βυθίζοντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα βαρύ πένθος που σήμερα (30/01), κορυφώνεται με τις τελευταίες κηδείες. Πίσω από τον καπνό και τα συντρίμμια, όμως, αναδύεται πλέον μια σειρά α…
Ο χρόνος σταμάτησε στα Τρίκαλα τα ξημερώματα της 26ης Ιανουαρίου 2026. Η εκκωφαντική έκρηξη που ισοπέδωσε το εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν κατέστρεψε μόνο τοίχους και μηχανήματα, αλλά έκοψε το νήμα της ζωής πέντε γυναικών, βυθίζοντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα βαρύ πένθος που σήμερα (30/01), κορυφώνεται με τις τελευταίες κηδείες. Πίσω από τον καπνό και τα συντρίμμια, όμως, αναδύεται πλέον μια σειρά από ανατριχιαστικές αποκαλύψεις που δείχνουν πως αυτό που συνέβη δεν ήταν μια κακιά στιγμή, αλλά το αποτέλεσμα μιας εγκληματικής αλληλουχίας λαθών και παραλείψεων που διήρκεσαν μήνες.
Το «σημείο μηδέν» και οι αδήλωτοι χώροι που έκρυβαν τον θάνατο
Οι έρευνες των κλιμακίων της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού φέρνουν στο φως στοιχεία που σοκάρουν. Το υπόγειο του εργοστασίου, το οποίο αποδείχθηκε το «σημείο μηδέν» της τραγωδίας, φαίνεται πως ήταν ένας χώρος-φάντασμα. Σύμφωνα με τον εσωτερικό έλεγχο του Δήμου Τρικάλων, το συγκεκριμένο υπόγειο δεν αποτυπώνεται σε κανένα από τα επίσημα σχέδια της βιομηχανίας. Ήταν, με απλά λόγια, ένας αδήλωτος χώρος στον οποίο είχαν διοχετευτεί σωληνώσεις προπανίου, οι οποίες μάλιστα είχαν καλυφθεί με τσιμέντο περίπου έξι μήνες πριν από την έκρηξη. Αυτή η παρέμβαση εξετάζεται πλέον ως η γενεσιουργός αιτία της διαρροής, καθώς το τσιμέντο ενδέχεται να προκάλεσε διάβρωση ή αστοχία στο υλικό των σωληνώσεων.
Δείτε και αυτά